خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خموشیت گره افکند در دل همه کسبگو حدیثی و بگشای مشکل همه کس
۲
بدان که هر نظری قابل جمال تو نیستمکن چو آینه خود را مقابل همه کس
۳
رخی که بال ملک را خطر ز شعلهٔ اوستروا بود که شود شمع محفل همه کس
۴
عداوتم به دل کاینات داده قرارمحبتی که سرشتست در دل همه کس
صفحهٔ ۱ از ۲