خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عزم رقص چون در جنبش آید نخل بالایشنماند زنده غیر از نخل بند نخل بالایش
۲
عجب عیبی است غافل بودن از آغاز رقص اوبه تخصیص از نخستین جنبش شمشاد بالایش
۳
بمیرم پیش تمکین قد نازک خرام اوکه در جنبش به غیر از سایهٔ او نیست همتایش
۴
براندازد ز دل بنیاد آرام آن سهی بالاچو اندازد هوای رقص جنبش در سر و پایش
صفحهٔ ۱ از ۲