خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون من به در هجر ز بیداد تو رفتمچندان نگهم داشت که از یاد تو رفتم
۲
چون فاختهٔ سنگ ستم خورده ازین باغدل در گرو جلوهٔ شمشاد تو رفتم
۳
بشتاب ز دنبال که با زخم غریبیاز صید گه غمزهٔ صیاد تو رفتم
۴
برکس مکن اطلاق هلاکم که ز دنیااز سعی اجل هم نه به امداد تو رفتم
صفحهٔ ۱ از ۲