خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برای نیم نگاهی چو عذر خواه تو گردمهزار بار به گرد سر نگاه تو گردم
۲
ز انتظار شوم کشته تا نشان خدنگیز پر کرشمه نگه‌های گاه گاه تو گردم
۳
بزن به تیغم و پیش از من هلاک گنه خودبه گردن دگران نه که من گواه تو گردم
۴
به این امید که روزی شکاری خورم از توهزار سال بگرد شکارگاه تو گردم
صفحهٔ ۱ از ۲