خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خود دوشینه لطفی از ادای یار فهمیدموز آن یک لطف صد بی‌تابی از اغیار فهمیدم
۲
ز عشقم گوئی آگاه است کامشب از نگاه اوحجاب آلوده تغییری در آن رخسار فهمیدم
۳
به تمکینی که مژگانش به جنبیدن نشد مایلتواضع کردنی زان نرگس پرکار فهمیدم
۴
چنان تیر اشارت در کمان پنهان نهاد آن بتکه چون پیکان گذشت از دل من افکار فهمیدم
صفحهٔ ۱ از ۳