خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افکن گذر به کلبه ما تا بهم رسداز گرد رهگذار تو کحلی برای چشم
۲
گر در وثاق خاک نشینان قدم نهیسازند خاک پای تو را توتیای چشم
۳
بیرون مرو ز منزل مردم نشین خویشای منزل تو منظر نزهت سرای چشم
۴
از مردمی اگر به حجاب ای مراد دلپیدا کنم برای تو جائی ورای چشم
صفحهٔ ۱ از ۲