خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو دل ربا که بلای دلند و آفت دیندلم به غمزه آن رفت و دین به عشوهٔ این
۲
یکی ز غایت عرفان گلیست پرده‌گشایکی ز عین حیا غنچه است پرده‌نشین
۳
یکی به کام حریفان نموده خنده ز لبیکی به عارض تابنده همچو در ثمین
۴
یکی به عارض تابنده رشک ماه فلکیکی به قامت رعنا بلای روی زمین
صفحهٔ ۱ از ۲