خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مراست رشتهٔ جان کاکل معنبر اوفغان اگر سر موئی شود کم از سر او
۲
نه کاکل است که بر سر فتاده سر و مراهمای حس فکنده است سایه بر سر او
۳
برابری به مه او روی نکرد مهیکه رو نساخت چو آیینه در برابر او
۴
اگر نقاب گشاید گل سمنبر منبه گلستان چه نماید گل و سمن بر او
صفحهٔ ۱ از ۲