خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن منتظر گدازی چشم سیاه اوجانیست در تن نگه گاه‌گاه او
۲
خوش کامرانیست در اثنای قهر و خشمدیدن به دست میل عنان نگاه او
۳
در عین بسملم در انکار اگر زندمن با سر بریده شوم خود گواه او
۴
هست از سر بریده او یک رهم امیدجنبیدن لبی که شود عذرخواه او
صفحهٔ ۱ از ۳