خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که دیدم چو نی از غم به فغانست که تویار غیری و فغان من از آن است که تو
۲
همچو سوسن به زبان با همه کس در سخنیوین خسان را همگی حمل بر آن است که تو
۳
میدری غنچه صفت پردهٔ ناموس ولیبر من تنگ دل این نکته عیان است که تو
۴
پاکدامانی از آلایش اغیار چو گللیک امید من خسته چنان است که تو
صفحهٔ ۱ از ۲