خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون به رخ عرق فشان میکشی آستین فروآب حیات میرود پیش تو در زمین فرو
۲
بی‌خبر آمدی فرو در دل بینوای منشاه به خانهٔ گدا نامده این چنین فرو
۳
در ره آن سهی قدم پای به گل شده فروآه اگر بیاورد سر به من حزین فرو
۴
گشته سوار و خورده می من همه جا روان ز پیتا دگری نیاردش مست ز پشت زین فرو
صفحهٔ ۱ از ۲