خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط اگرت سبزه طرف لاله نهفتهدایرهٔ ماه را به هاله نهفته
۲
شیخ که دامن‌کش از بتان شده ای گلداغ تو در آستین چو لاله نهفته
۳
ابر برای شکست شیشه غنچهدر بغل لاله سنگ ژاله نهفته
۴
می‌کنم از خوی نازکت شب هجرانپیش خیال تو نیز ناله نهفته
صفحهٔ ۱ از ۳