خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر در درج قفل زدم یک چندیعاقبت داد گشادش بت شکر خندی
۲
سخت از ذوق گرفتاری من می‌کوشددست و بازوی کمندافکن وحشی بندی
۳
لطفِ ممتاز کن آماده که آمد بر دربی‌نیاز از تو جهانی به تو حاجتمندی
۴
تا به نزدیک‌ترین وعدهٔ وصلت برسماز خدا می‌طلبم عمر ابد پیوندی
صفحهٔ ۱ از ۳