خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز اشک سرخ برای نزول جانانیشدست خانهٔ چشمم نقش ایوانی
۲
مباش این همه ای گنج حسن در دل غیربیا که هست مرا نیز کنج ویرانی
۳
به لاله زار دل داغدار من بگذرکه دهر یاد ندارد چنین گلستانی
۴
چه شد که گر از بی‌تکلفی یک بارشود مقام گدا تکیه‌گاه سلطانی
صفحهٔ ۱ از ۲