خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خانهخانه میآرد چو بیذق شاهِ جان ما راعجب بردست یا ماتست زیر امتحان ما را
۲
همه اجزای ما را او کشانیدهست از هر سوتراشیدهست عالم را و معجون کرده زان ما را
۳
ز حرص و شهوتی ما را مهاری کرده در بینیچو اشتر میکشاند او به گرد این جهان ما را
۴
چه جای ما که گردون را چو گاوان در خرس بست اوکه چون کنجد همیکوبد به زیر آسمان ما را
صفحهٔ ۱ از ۲