خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گستاخ مکن تو ناکسان رادر چشم میار این خسان را
۲
درزی دزدی چو یافت فرصتکم آرد جامه رسان را
۳
ایشان را دار حلقه بر درهم نیز نیند لایق آن را
۴
پیشت به فسوس و سخره آینداز طمع مپوش این عیان را
صفحهٔ ۱ از ۵