خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سکه رخسار ما جز زر مبادا بیشمادر تک دریای دل گوهر مبادا بیشما
۲
شاخههای باغ شادی کان قوی تازهست و ترخشک بادا بیشما و تر مبادا بیشما
۳
این همای دل که خو کردست در سایه شماجز میان شعله آذر مبادا بیشما
۴
دیدمش بیمار جان را گفتمش چونی خوشیهین بگو چون نیست میوه برمبادا بیشما
صفحهٔ ۱ از ۳