خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنج تن دور از تو ای تو راحت جان‌های ماچشم بد دور از تو ای تو دیده بینای ما
۲
صحت تو صحت جان و جهانست ای قمرصحت جسم تو بادا ای قمرسیمای ما
۳
عافیت بادا تنت را ای تن تو جان‌صفتکم مبادا سایه لطف تو از بالای ما
۴
گلشن رخسار تو سرسبز بادا تا ابدکان چراگاه دلست و سبزه و صحرای ما
صفحهٔ ۱ از ۲