خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد ما را در جهان درمان مبادا بیشمامرگ بادا بیشما و جان مبادا بیشما
۲
سینههای عاشقان جز از شما روشن مبادگلبن جانهای ما خندان مبادا بیشما
۳
بشنو از ایمان که میگوید به آواز بلندبا دو زلف کافرت کایمان مبادا بیشما
۴
عقل سلطان نهان و آسمان چون چتر اوتاج و تخت و چتر این سلطان مبادا بیشما
صفحهٔ ۱ از ۲