خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده حاصل کن دلا آن گه ببین تبریز رابی‌بصیرت کی توان دیدن چنین تبریز را
۲
هر چه بر افلاک روحانی‌ست از بهر شرفمی‌نهد بر خاک پنهانی جبین تبریز را
۳
پا نهادی بر فلک از کبر و نخوت بی‌درنگگر به چشم سر بدیدستی زمین تبریز را
۴
روح حیوانی تو را و عقل شب کوری دگربا همین دیده دلا بینی همین تبریز را
صفحهٔ ۱ از ۳