خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صورت به این لطافت سیرت به این نکوئیدر جسم پاک حور است روح فرشته گوئی
۲
بستست خطش از نو دیباچه‌ای که گویاهست آیت نخستین از مصحف نکوئی
۳
گر کار خوبی از پیش رفتی به محض صورتمی‌کرد نقش دیوار دعوی خوب روئی
۴
شغل طبیعت اوست در عین خشم و اعراضزان نرگس سخن گو دزدیده عذر گوئی
صفحهٔ ۱ از ۳