خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل خود رای مرا برده گل خودروئیترک خنجر کش مردم کش آتش خوئی
۲
طفل نو سلسله‌ای شوخ تنگ حوصله‌ایشاه دیوانه وشی ماه مشوش موئی
۳
سر و کارم به غزالیست کز اغیار مداممی‌کند روکش مردم به یک آدم روئی
۴
دیده پرنور شود نرگس نابینا راگر به گلشن رسد از پیرهن او بوئی
صفحهٔ ۱ از ۲