خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سینه پاک کردم افکار فلسفی رادر دیده جای کردم اشکال یوسفی را
۲
نادر جمال باید کاندر زبان نیایدتا سجده راست آید مر آدم صفی را
۳
طوری چگونه طوری نوری چگونه نوریهر لحظه نور بخشد صد شمع منطفی را
۴
خورشید چون برآید هر ذره رو نمایدنوری دگر بباید ذرات مختفی را
صفحهٔ ۱ از ۲