خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اینجا کسیست پنهان خود را مگیر تنهابس تیز گوش دارد مگشا به بد زبان را
۲
بر چشمهٔ ضمیرت کرد آن پری وثاقیهر صورت خیالت از وی شدهست پیدا
۳
هر جا که چشمه باشد، باشد مقام پریانبااحتیاط باید بودن تو را در آنجا
۴
این پنج چشمهٔ حس تا بر تنت روان استز اشراق آن پری دان گه بسته گاه مجری
صفحهٔ ۱ از ۳