خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز بنفشه رسید جانب سوسن دوتاباز گلِ لعل‌پوش می‌بدراند قبا
۲
بازرسیدند شاد زان سوی عالم چو بادمست و خرامان و خوش سبزقبایان ما
۳
سروِ علمدار رفت سوخت خزان را به تفتوز سر کُه رخ نمود لاله شیرین‌لقا
۴
سنبله با یاسمین گفت سلامٌ علیکگفت علیک السلام در چمن آ ای فتا
صفحهٔ ۱ از ۴