خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسیر شیشه کن آن جنیان دانا رابریز خون دل آن خونیان صهبا را
۲
ربوده‌اند کلاه هزار خسرو راقبای لعل ببخشیده چهره ما را
۳
به گاه جلوه چو طاووس عقل‌ها بردهگشاده چون دل عشاق پر رعنا را
۴
ز عکسشان فلک سبز رنگ لعل شودقیاس کن که چگونه کنند دل‌ها را
صفحهٔ ۱ از ۶