خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر تو عاشق عشقی و عشق را جویابگیر خنجر تیز و ببر گلوی حیا
۲
بدانک سد عظیم است در روش ناموسحدیث بی‌غرض است این قبول کن به صفا
۳
هزار گونه جنون از چه کرد آن مجنونهزار شید برآورد آن گزین شیدا
۴
گهی قباش درید و گهی به کوه دویدگهی ز زهر چشید و گهی گزید فنا
صفحهٔ ۱ از ۵