خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجاست مطرب جان تا ز نعره‌های صلادرافکند دم او در هزار سر سودا
۲
بگفته‌ام که نگویم ولیک خواهم گفتمن از کجا و وفاهای عهدها ز کجا
۳
اگر زمین به سراسر بروید از توبهبه یک دم آن همه را عشق بدرود چو گیا
۴
از آنک توبه چو بندست بند نپذیردعلو موج چو کهسار و غره دریا
صفحهٔ ۱ از ۴