خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بپخته است خدا بهر صوفیان حلواکه حلقه حلقه نشستند و در میان حلوا
۲
هزار کاسه سر رفت سوی خوان فلکچو درفتاد از آن دیگ در دهان حلوا
۳
به شرق و غرب فتادست غلغلی شیرینچنین بوَد، چو دهد شاه خسروان حلوا
۴
پیاپی از سوی مطبخ رسول می‌آیدکه پخته‌اند ملایک بر آسمان حلوا
صفحهٔ ۱ از ۲