خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجاست ساقی جان تا به هم زند ما رابروبد از دل ما فکر دی و فردا را
۲
چنو درخت کم افتد پناه مرغان راچنو امیر بباید سپاه سودا را
۳
روان شود ز ره سینه صد هزار پریچو بر قنینه بخواند فسون احیا را
۴
کجاست شیر شکاری و حمله‌های خوششکه پر کنند ز آهوی مشک صحرا را
صفحهٔ ۱ از ۵