خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنان کاین دل از آن دلدار مستستز خون صاف ما آن یار مستست
۲
خمارش نشکنم الا به خونماز این شادی دل غمخوار مستست
۳
شفق وارم به هر صبحی به خون درکه در هر صبح آن خون خوار مستست
۴
مده پند و مبر خونم به گردنکه چشم دلبر کین دار مستست
صفحهٔ ۱ از ۲