خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نقش خیال دوست با ماستما را همه عمر خود تماشاست
۲
آن جا که وصال دوستانستوالله که میان خانه صحراست
۳
وان جا که مراد دل برآیدیک خار به از هزار خرماست
۴
چون بر سر کوی یار خسبیمبالین و لحاف ما ثریاست
صفحهٔ ۱ از ۴