خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میدان که زمانه نقش سوداستبیرون ز زمانه صورت ماست
۲
زیرا قفسیست این زمانهبیرون همه کوه قاف و عنقاست
۳
جوییست جهان و ما برونیمبر جوی فتاده سایه ماست
۴
این جا سر نکتهایست مشکلاین جا نبود ولیکن این جاست
صفحهٔ ۱ از ۳