خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقشبند جان که جانها جانب او مایلستعاقلان را بر زبان و عاشقان را در دلست
۲
آنکه باشد بر زبانها لا احب الافلینباقیات الصالحات است آنکه در دل حاصلست
۳
دل مثال آسمان آمد زبان همچون زمیناز زمین تا آسمانها منزلِ بس مشکلست
۴
دل مثال ابر آمد سینهها چون بامهاوین زبان چون ناودان باران از اینجا نازلست
صفحهٔ ۱ از ۶