خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنک بی‌باده کند جان مرا مست کجاستو آنک بیرون کند از جان و دلم دست کجاست
۲
و آنک سوگند خورم جز به سر او نخورمو آنک سوگندِ من و توبه‌ام اشکست کجاست
۳
و آنک جان‌ها به سحر نعره‌زنانند از اوو آنک ما را غمش از جای ببرده‌ست کجاست
۴
جانِ جان‌ست وگر جای ندارد چه عجباین‌که جا می‌طلبد در تنِ ما هست کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲