خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غم! اگر مو شوی پیش منت بار نیستدر شکرینه یقین سرکهٔ انکار نیست
۲
گر چه تو خون‌خواره‌ای، رهزن و عیاره‌ایقبلهٔ ما غیر آن دلبرِ عیار نیست
۳
کانِ شکرهاست او، مستیِ سرهاست اوره نبَرد با وی آنک مرغ شکرخوار نیست
۴
هر که دلی داشتَست بندهٔ دلبر شدَستهر که ندارد دلی طالب دلدار نیست
صفحهٔ ۱ از ۳