خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آنک از سبب وحشت غمی تنهاستبدانک خصم دلست و مراقب تن‌هاست
۲
به چنگ و تنتن این تن نهاده‌ای گوشیتن تو توده خاکست و دمدمه ش چو هواست
۳
هوای نفس تو همچون هوای گردانگیزعدو‌ِ دیده و بینایی‌ست و خصم ِ ضیاست
۴
توی مگر مگس این مطاعم عسلینکه زامقلو تو را درد و زانقلوه عناست
صفحهٔ ۱ از ۷