خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آنچ دور کند مر تو را ز دوست بدستبه هر چه روی نهی بی‌وی ار نکوست بدست
۲
چو مغز خام بود در درون پوست نکوستچو پخته گشت از این پس بدانک پوست بدست
۳
درون بیضه چو آن مرغ پر و بال گرفتبدانک بیضه از این پس حجاب اوست بدست
۴
به خلق خوب اگر با جهان بسازد کسچو خلق حق نشناسد نه نیک خوست بدست
صفحهٔ ۱ از ۲