خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دام چند بپرسی و دانه را چه شدستبه بام چند برآیی و خانه را چه شدست
۲
فسرده چند نشینی میان هستی خویشتنور آتش عشق و زبانه را چه شدست
۳
بگرد آتش عشقش ز دور می‌گردیاگر تو نقره صافی میانه را چه شدست
۴
ز دردی غم و اندیشه سیر چون نشویجمال یار و شراب مغانه را چه شدست
صفحهٔ ۱ از ۳