خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شدآواره عشق ما آواره نخواهد شد
۲
آن را که منم خرقه عریان نشود هرگزوان را که منم چاره بیچاره نخواهد شد
۳
آن را که منم منصب معزول کجا گرددآن خاره که شد گوهر او خاره نخواهد شد
۴
آن قبله مشتاقان ویران نشود هرگزوان مصحف خاموشان سی پاره نخواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۲