خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خفته شب تیره هنگام دعا آمدوی نفس جفاپیشه هنگام وفا آمد
۲
بنگر به سوی روزن بگشای در توبهپرداخته کن خانه هین نوبت ما آمد
۳
از جرم و جفاجویی چون دست نمی‌شوییبر روی بزن آبی میقات صلا آمد
۴
زین قبله به یاد آری چون رو به لحد آریسودت نکند حسرت آنگه که قضا آمد
صفحهٔ ۱ از ۲