خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذره ذره آفتاب عشق دردی خوار بادمو به موی ما بدان سر جعفر طیار باد
۲
ذرهها بر آفتابت هر زمان بر میزنندهر که این بر خورد از تو از تو برخوردار باد
۳
هر کجا یک تار مویت بر هوس سر مینهدتار ما را پود باد و پود ما را تار باد
۴
در بیابان غم از دوری دارالملک وصلچند غمبردار بودستم که غم بر دار باد
صفحهٔ ۱ از ۲