خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قند بگشا ای صنم تا عیش را شیرین کندهین که آمد دود غم تا خلق را غمگین کند
۲
ای تو رنگ عافیت زیرا که ماه از خاصیتسنگ‌ها را لعل سازد میوه را رنگین کند
۳
پرده بردار ای قمر پنهان مکن تنگ شکرتا بر سیمین تو احوال ما زرین کند
۴
عشق تو حیران کند دیدار تو خندان کندزانک دریا آن کند زیرا که گوهر این کند
صفحهٔ ۱ از ۲