خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامدچو فرو شدم به دریا چو تو گوهرم نیامد
۲
سر خنب‌ها گشادم ز هزار خم چشیدمچو شراب سرکش تو به لب و سرم نیامد
۳
چه عجب که در دل من گل و یاسمن بخنددکه سمن‌برِ لطیفی چو تو در برم نیامد
۴
ز پِیَت مراد خود را دو سه روز ترک کردمچه مراد مانْد زان پس که میسرم نیامد
صفحهٔ ۱ از ۳