خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خدایی که چو حاجات به تو برگیرندهر مرادی که بودشان همه در بر گیرند
۲
جان و دل را چو به پیک در تو بسپارندجان باقی خوش شاد معطر گیرند
۳
بندگانند تو را کز تو تویشان مقصودپای در راه تو بنهند و کم سر گیرند
۴
ترک این شرب بگویند در این روزی چندعوض شرب فنا شربت کوثر گیرند
صفحهٔ ۱ از ۲