خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هست مستی که مرا جانب میخانه بردجانب ساقی گلچهره دردانه برد
۲
هست مستی که کشد گوش مرا یارانهاز چنین صف نعالم سوی پیشانه برد
۳
نعل آنست که بوسه گه او خاک بودلعل آنست که سوی می و پیمانه برد
۴
جان سپاریم بدان باده جان دست نهیمپیشتر زانک خردمان سوی افسانه برد
صفحهٔ ۱ از ۲