خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه پادشاست که از خاک پادشا سازدز بهر یک دو گدا خویشتن گدا سازد
۲
باقرضوا الله کدیه کند چو مسکینانکه تا تو را بدهد ملک و متکا سازد
۳
به مرده برگذرد مرده را حیات دهدبه درد درنگرد درد را دوا سازد
۴
چو باد را فسراند ز باد آب کندچو آب را بدهد جوش از او هوا سازد
صفحهٔ ۱ از ۶