خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز عشق آن رخ خوب تو ای اصول مرادهر آن که توبه کند توبه‌اش قبول مباد
۲
هزار شکر و هزاران سپاس یزدان راکه عشق تو به جهان پر و بال بازگشاد
۳
در آرزوی صباح جمال تو عمریجهان پیر همی‌خواند هر سحر اوراد
۴
برادری بنمودی شهنشهی کردیچه داد ماند که آن حسن و خوبی تو نداد
صفحهٔ ۱ از ۴