خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوست همان به که بلاکش بودعود همان به که در آتش بود
۲
جام جفا باشد دشوارخوارچون ز کف دوست بود خوش بود
۳
زهر بنوش از قدحی کان قدحاز کرم و لطف منقش بود
۴
عشق خلیلست درآ در میانغم مخور ار زیر تو آتش بود
صفحهٔ ۱ از ۳