خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده خوش آن بود کز پس آن پرده داربا رخ چون آفتاب سایه نماید نگار
۲
آید خورشیدوار ذره شود بی‌قرارکان رخ همچون بهار از پس پرده مدار
۳
خیز که این روز ماست روز دلفروز ماستاز جهت سوز ماست عشق چنین پرشرار
۴
خیز که رستیم ما بند شکستیم ماخیز که مستیم ما تا به ابد بی‌خمار
صفحهٔ ۱ از ۳